Onderdelen

Caber toss

Het bekendste evenement tijdens de Highland Games, waar de mannen van de jongens worden gescheiden. In tegenstelling tot wat algemeen gedacht wordt, is niet de afstand maar wel de stijl van belang. De atleet dient de rechtop geplaatste stam (dikste eind bovenaan) zelf op te tillen. Na een aanloop stopt hij plots en werpt de stam omhoog. De punten worden in eerste instantie toegekend naargelang de ligging van de stam, een boomstam die loodrecht van de deelnemer wegkantelt, ook wel een 12 o’clock, krijgt de hoogste score. Indien de caber niet wordt getossed dat telt het aantal graden die hij maximaal ten opzichte van de grond heeft gekanteld. Vaak wordt er gebruik gemaakt van een zogenaamde “Qualifier”. Diegene die deze boomstam kan tossen, gaat door naar de wedstrijdboom. Vaak vallen hier al meerdere deelnemers af. Cabers variëren sterk in lengte, gewicht en evenwicht, die alle van invloed zijn op de mate van moeilijkheden bij het maken van een succesvolle toss.

Steenstoten

De deelnemer neemt een aanloop en stoot de kogel (ongeveer 7,25 kg) of steen (10 kg) zover mogelijk. Als de balk overschreden wordt of de kogel/steen geworpen i.p.v. gestoten, is de worp ongeldig. Er wordt gestoten vanuit een sector, groot 1,37 bij 2,24 m. Meestal wordt het steenwerpen gedaan omdat dit vrij spectaculair en waarschijnlijk ook een van de oudste krachtmetingen ter wereld is. Het kogelstoten is eigenlijk de moderne versie hiervan. In Schotland wordt vaak een gladde steen uit een plaatselijke rivierbedding gebruikt. Dit maakt vergelijking van afstandsrecords op verschillende games vrijwel onmogelijk. Er zijn twee versies van het steenstoten, verschillen in toegestane techniek. De “Braemar Stone” maakt gebruik van een 10 kilo steen en dient uit stand te worden gestoten, dus zonder aanloop. In de “Open Steen” is het toegestaan om gebruik te maken van een aanloop, zolang de steen maar met één hand wordt gestoten. De meeste atleten maken hier gebruik van de “glide” of de “spin”-technieken. Verder wordt per wedstrijd de Open Steen, afwisselend met een zware steen (10 kg) of lichte steen (6 kg) gestoten.

Weight for distance

Hiervan wordt gezegd dat het een van de meest gracieuze Heavy Events is. Het gewicht bestaat uit een zware bal aan een ketting, samen maximaal 0,45 m lang. Simpel gezegd neemt de atleet het gewicht in één hand en gooit het weg na drie walsbewegingen vergelijkbaar aan de techniek met discuswerpen. De werpsector is hier iets langer dan  bij het steenstoten, namelijk 2,73 m. Er zijn eigenlijk twee afzonderlijke evenementen, de ene met een lichte (12,7 kg (officieel 28 lbs) voor mannen en 6 kg voor vrouwen) en de andere een zware (25,4 kg (56 lbs) voor mannen, 20 kg voor masters mannen, en 12,5 kg voor vrouwen) gewicht.

 Hooggooien

Een gewicht van 25,4 kg met handvat dient achterwaarts in de hoogte geworpen te worden over een lat. De lat wordt telkens verhoogd tot er een winnaar uitkomt. Elke deelnemer heeft in totaal slechts recht op drie “misses”. Dit onderdeel is in wezen dus een beetje vergelijkbaar met het hoogspringen qua regelement. De dames gooien met 12,7 kg. Masters en Nieuwelingen met 20 kg. In Nederland worden ze afgewisseld per wedstrijd. Het wereldrecord bij het hooggooien is jarenlang in handen van de Fries Wout Zijlstra geweest.  In Amerika hanteren ze tevens een ‘spin’ techniek, welke in Schotland (en Europa) niet is toegestaan.

Hamerslingeren

Dit evenement is vergelijkbaar met het hamerslingeren zoals in de hedendaagse atletiek wedstrijden, weliswaar met enkele verschillen. In de Schotse variant wordt een ronde metalen bal (een gewicht van 7,25 of 10 kg voor mannen of 5 of 7,25 kg voor vrouwen) die aan het einde van een stok, 1,30 m lang, is vastgemaakt en gemaakt van hout, bamboe, rotan of plastic. Met de voeten in een vaste positie, wordt de hamer slingerend over het hoofd gegedraaid en voor de afstand over de schouder gegooid. Hammer throwers dragen soms speciaal ontworpen schoeisel met platte punten om te spitten in de grasmat. Hiermee handhaven zij hun balans en bieden weerstand tegen de centrifugale krachten van het slingeren boven het hoofd. Dit leidt tot een substantiële verhoging van de afstand. Afwisselend, afhankelijk van de grootte van het veld, worden in Nederland, de lichte danwel de zware hamer gegooid.

Hammerspikes

Voorbeeld van Hammer Spikes

 Begrip van de afstanden

De Schotse Heavy Events zijn de ultieme test van kracht en atletisch vermogen. De atleten demonstreren hun wilskracht en spieren als zij de verschillende onderdelen veroveren tijdens de Highland Games. Ieder onderdeel is weer verschillend, elk met zijn eigen specifieke benodigde vaardigheden. Hier zijn wat tips om de afstanden m.b.t. de vaardigheden te herkennen.

Open lichte Steen
Denk aan het kogelstoten bij atletiek wedstrijden, maar dan met een steen. Je mag je voeten bewegen, vaak met een draai- of aanhinktechniek. Alles is in principe toegestaan binnen de werpsector van 1,37 bij 2,28 m.

  • 7,5 m    – een worp vanuit de schouder. Je weet niet waar je benen zijn
  • 10 m     – dat gaat al beter, maar nog niet genoeg ‘legdrive’ (lage B) 
  • 12,5 m  – waarschijnlijk is nu de hoek nog erg laag, Top van de B-klasse.
  • 15 m     – een goede A-klasse worp, je bent net geen kogelstoottrainer
  • 17,5 m  – Top van de A-klasse, je hebt talent !
  • 20+ m   – Waarschijnlijk iemand met een achtergrond in de atletiek 

Zware Scottish Hammer
Vergelijkbaar met het Olympisch hamerslingeren, alleen dan met de voeten vast aan de grond. Afworp is achterwaarts. Vaak uitgevoerd met speciale hammer-spikes. Voor de vergelijking met de lichte hamer dien je er 6 meter bij op te tellen.

  • 15 m     – weinig flexibiliteit in de schouder.
  • 18 m     – beter, waarschijnlijk verkeerde timing en gebogen armen.
  • 21 m     – een behoorlijke hoek in de afworp. Let op de armen ! Top B
  • 24 m     – je maakt nu echt snelheid, een echte hamerslingeraar
  • 27 m     – meer en meer professioneler. Top van de A-klasse
  • 30 m     – je gaat het steeds leuker vinden. Hamer is je beste onderdeel 
  • 33 m     – Europese Top
  • 36 m     – Wereldtop, hiervan zijn er waarschijnlijk zo’n 4

Lichte Weight for Distance
12,7 kilo aan het eind van een ketting, totaal zo’n 45 cm lang. WTF ! het is maar 12 kilo, nietwaar ? Hoe moeilijk kan het zijn ?

  • 10 m     – je begint net, probeer je voeten goed neer te planten
  • 12,5 m  – één nette draai, nu moet je versnellen, lage B-klasse
  • 15 m     – je hebt twee draaien, maar komt niet goed uit, Top van B
  • 18 m     – vind de juiste hoek van afworp, meer snelheid en leg drive
  • 21 m     – Lage A-klasse, je hebt waarschijnlijk een discus-achtergrond
  • 24 m     – mensen zien jouw grote voorbeeld op videobeelden
  • 27 m     – wereldklasse
  • 30 m     – als mensen jou zien, stoppen ze zelf meteen met gooien !

Zware Weight for Distance
Iedereen is een macho totdat ze dit een keer hebben gedaan. 25 kilo is toch helemaal niet zwaar ? Maar 25 kilo aan het eind van je armen, terwijl je draait is juist heel erg zwaar !

  •  6 m      – je bleef waarschijnlijk op beide voeten staan en niet meer
  • 7,5 m    – goed, gemiddelde B-klasse in Nederland
  • 9 m      – heel erg goed, hiermee verdien je respect wereldwijd.
  • 10,5 m  – dikke A-klasse
  • 12 m     – Zelfs als je dronken bent, ben je top !

25 kilo Hooggooien
klinkt simpel: gooi een gewicht met één hand de lucht in over een balk

  • 3,0 m    – vaak de starthoogte op een B-wedstrijd
  • 3,5 m    – je weet waar je explosiviteit vandaan haalt
  • 4,0 m    – overgangspunt tussen de A-klasse en de B-klasse
  • 4,3 m    – erg goed, je hoeft je niet meer te schamen
  • 4,5 m    – je kan wereldwijd al meedoen, je hebt vast sterke poten !
  • 4,8 m    – elite, het gewicht vliegt letterlijk de lucht in
  • 5,0+ m  – je bent een freak !