Geschiedenis

De Highland Games zijn traditionele volkspelen die zijn ontstaan in de hooglanden van Schotland. Volgens de overleving werden de eerste Highland Games in de 11e eeuw gespeeld. Voor de Schotse koningen was het een ideale gelegenheid om mannen voor het leger te rekruteren. De sterkste deelnemers werden vaak lijfwacht en de snelste koerier. Behalve de koningen hielden ook de clans soortgelijke wedstrijden, waarbij op verschillende disciplines de strijd met elkaar werd aangegaan. In afgelegen dorpen kwamen de inwoners een keer per jaar bijeen om kracht- en behendigheidswedstrijden te houden. Daarbij gebruikten ze de gereedschappen waar ze dagelijks mee te maken hadden. Zo ontstond het hamerslingeren, boomstamwerpen en steenwerpen. Al deze facetten van vroeger ziet u terug in de moderne highlandgames. Met enige onderbrekingen werden de spelen een jaarlijks terugkerend evenement.

Na de nederlaag van de Schotten bij de slag om Culloden (1746) werden de Highland games verboden. Gedurende de periode tussen 1746 en 1781 zijn de  spelen een periode verboden geweest doordat er een akte was die het spelen van de doedelzak, het dragen van een kilt, het verzamelen van mensen, en het dragen van wapens verbood. Na de herroeping van het verbod, in het laatstgenoemde deel van de 18e eeuw, begonnen de maatschappijen van het hoogland zich te vormen, en in 1781 werd de eerste Gathering gehouden in Falkirk. Het succes van deze onderneming leidde tot zich het verzamelen van de Clans en de Highland Games zoals wij ze vandaag kennen. Het was koningin Victoria die in 1848 beschermvrouw werd van de games in Braemar en de traditie weer in ere herstelde.

De highland games in Braemar worden traditiegetrouw bezocht door enkele leden van het Britse koninklijke huis. Deze games dragen dan ook het het predikaat ‘koninklijke’. De oorsprong van deze game ligt in het jaar 1080, toen koning Malcolm III een hardloopwedstrijd naar de top van de Craig Choinnich (met uitzicht op Braemar), organiseerde om zo een nieuwe koerier te selecteren.

Highland games zijn evenementen gedurende het hele jaar in Schotland en andere landen als een manier van het vieren van Schotse en Keltische cultuur en erfgoed, met name die van de Hooglanden. Bepaalde aspecten van de Games zijn bekend geworden door de karakteristieken van Schotland, zoals de doedelzak en de kilt. Hoewel gericht op het ‘Heavy Event’ speelt, naast drummen, dansen en atletiek, ook entertainment en exposities van andere aspecten van de Schotse en Keltische cultuur een grote rol.

De traditionele outfit van een Schotse Highland Game Athlete is grotendeels hetzelfde als de traditionele highlander kleding.  Dit omvat de kilt, die dateert van meer dan 600 jaar geleden. Verder dragen zij een sporran, het Schotse Gaelic woord voor portemonnee, en wordt gedragen rond de taille met een ketting of een riem. Dit was oorspronkelijk gedragen als een teken van mannelijkheid. Het is een lederen etui tegenwoordig bedekt met dierlijk bont. Het dragen van een kilt tijdens de wedstrijden is verplicht.

In Nederland en België vinden in de jaren tachtig de eerste officiële wedstrijden plaats. In eerste instantie waren dit een mix van werpnummers en “Sterkste Man onderdelen”, zoals ook internationaal meestal het geval was. Helaas is hiervan weinig materiaal beschikbaar. Begin jaren negentig werden er, onder de bezielende leiding van Wout Zijlstra, zelf jarenlang onverslaanbaar, steeds meer wedstrijden georganiseerd, en werd de sport steeds populairder. Vanaf 2005, toen Tommy de Bruijn zich in de sport ging verdiepen en de Nederlands en Belgische Federatie oprichtte, werd het steeds professioneler. Mede door de toename van de verschillende sociale media staan we er beter dan ooit voor. Helaas heeft dit ook als gevolg dat we keuzen moeten maken in het toelatingsbeleid. Mocht voorheen iedereen gewoon meedoen, zijn we nu min of meer verplicht kwalificaties te houden om “het kaf van het koren” te scheiden.